AKTUALNOŚCI
NAJNOWSZE ZDJĘCIE
LINKOWNIA
AKTUALNOŚCI
04 Mar 2004

Wystawa w Łazienkach Królewskich

4 marca 2004 r. w salach Podchorążówki - w Muzeum Ignacego Jana Paderewskiego i Wychodźstwa Polskiego - odbył się ciekawy wernisaż, zorganizowany przez Stowarzyszenie "Wspólnota Kazachska", na którym zebrało się liczne grono zaprzyjaźnionych osób i instytucji. Swoje prace malarskie prezentowali dwaj polscy artyści - Alfons Kułakowski i Hilary Gilewski, repatrianci z Kazachstanu.
Wystawa zorganizowana została dzięki pomocy Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum I. J. Paderewskiego i Fundacji J&S Pro Bono Poloniae pod patronatem medialnym TVP 2, TVP Polonia i warszawskiej drukarni Ara, która przygotowała piękne zaproszenia. Zebranych powitała prezeska "Wspólnoty Kazachskiej" pani Balli Marzec, Kazaszka, mieszkająca od lat w Polsce, która powiedziała m.in., że istniejące od roku stowarzyszenie prowadzi działania integrujące środowisko Kazachów, repatriantów i Polaków, jednocząc ludzi równych narodowości i wyznań, a wystawa jest okazją do zaprezentowania twórczości jego członków. Z kolei prof. Marek Kwiatkowski, dyrektor Muzeum Łazienki Królewskie, zadeklarował, że w związku z przejściem Muzeum I.J. Paderewskiego i Wychodźstwa Polskiego pod jego zarząd sale wystawowe Podchorążówki będą otwarte dla twórców polskich i polonijnych.

Twórczość malarska Kułakowskiego i Gilewskiego znana jest szeroko nie tylko w Kazachstanie, ale uzyskała także wysokie oceny historyków sztuki w Polsce. Ich malarstwo związane jest z krajem, przyrodą i kulturą Kazachstanu, w którym spędzili całe swoje dorosłe życie, ale także już z Polską, do której dane im było powrócić. Obrazy repatriantów w Łazienkach Królewskich można było oglądać do końca marca br.

Alfons Kułakowski urodził się 9 maja 1927 roku w Osiczynie koło Berdyczowa.
"W wieku 4 lat, jako Polak, zostałem uznany za przestępcę politycznego. W 1929 roku aresztowano mojego ojca Albina, a w 1930 zarekwirowano nasz rodzinny majątek. Z rodzinnej ziemi wyrzucono matkę Bronisławę ze mną i bratem Mieczysławem. Przeznaczono dla nas najgorsze miejsce na północnej Syberii, gdzie nie było nawet łąki, a tylko ciemna od komarów błotnista tajga. Ale już była nazwa przyszłej wsi - Bakczar. W zimie poznaliśmy straszny mróz, a przez całe lato padały deszcze. Straciliśmy tam 18 lat. Najgorsze było to, że byliśmy tam jedyną polska rodziną. Rozstrzelano braci ojca: Grzegorza, Wacława, Pawła, Józefa i Ambrożego. Zginęli krewni ze strony matki. Ja i brat uciekliśmy z obozu".
W 1945 roku został przyjęty na II rok uczelni malarskiej w Ałma-Acie. Na III roku przerwał studia, by rozpocząć je w Leningradzie. Po czterech latach wrócił jednak na uczelnię w Ałma-Acie, a na podstawie przedstawionych prac został przyjęty na V rok. Jego pierwsza indywidualna wystawa odbyła się w 1953 roku, tuż po zakończeniu studiów, w Związku Artystów Plastyków w Ałma-Acie. Prace artysty prezentowane były na kilkunastu wystawach w Moskwie, Leningradzie, Samarze i innych miastach byłego ZSRR. Ponad 300 prac sprzedano za granicę.
W rodzinie Kułakowskich maluje 17 osób; profesjonalnie zajmuje się tym starszy brat, dla innych członków rodziny malarstwo stało się pasją. Pan Alfons Kułakowski mówi o sobie: "1 grudnia 1997 roku przekroczyłem granicę Rosji i zostałem Obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej. Teraz jestem prawdziwym Polakiem". W jego głosie słychać i radość i ironię... 

Hilary Gilewski urodził się 5 maja 1932 roku w Burtynie koło Kamieńca Podolskiego. Jest synem Gracjana Gilewskiego pochodzącego ze starej mazowieckiej rodziny i Stefanii ze Święcickich. W 1936 roku rodzina została deportowana na Syberię. W latach 1939-1945 pracował w łagrze. W 1946 roku całą rodzinę przeniesiono do łagru w Karagandzie (Karłag). Ojciec jego pracował do końca życia w tamtejszych kopalniach węgla.
W 1947 roku na zajęciach w Studium Plastycznym im. Kirowa w Karagandzie Hilary Gilewski poznał profesora Ejferta, zesłańca, od którego wiele się nauczył i dzięki temu odniósł pierwsze sukcesy. W 1952 roku ukończył Centrum Lotnicze w Karagandzie, a po wcieleniu do wojska i skończeniu wojskowej szkoły lotniczej - jako pilot odrzutowców skierowany został na Wyspy Kurylskie. Po zakończeniu służby wojskowej poświęcił się malarstwu.
W 1957 roku rozpoczął studia w Wyższej Szkole Plastycznej im. Apolinarego Sawickiego w Pienzie. Od 1963 roku przez 30 lat pracował jako artysta plastyk w Pracowni Sztuki w Karagandzie. W latach 1965-1967 studiował w Moskiewskiej Akademii Sztuk Pięknych u profesorów S. Czujkowa i A. Gricaja. Obowiązek utrzymania rodziny zmuszał go podejmowania monumentalnych prac dekoracyjnych, tworzył m.in. portrety, mozaiki i freski. Z potrzeby serca malował pejzaże i portretował przyjaciół. Jest członkiem Związku Artystów b. Związku Radzieckiego i Związku Artystów Kazachstanu.
W czasie studiów miał dwie wystawy indywidualne i brał udział w pokazach zbiorowych. Jego obrazy znajdują się w muzeach i galeriach Ałma-Aty, Astany, Karagandy, a także w Taszkiencie i Kijowie oraz w Polsce w prywatnych kolekcjach.
Hilary Gilewski od 1993 roku mieszka w Polsce, pracuje w Muzeum Sztuki im. Jacka Malczewskiego w Radomiu. W Polsce miał trzy wystawy indywidualne, dwie w Radomiu i w Czarnej Białostockiej.

www.wspolnota-polska.org.pl/index.php